Door: Iwan Hellemons
Met een goede vriend van me, Michael, ben ik in augustus 2004 voor het eerst in Dublin geweest. Op de één of andere manier sprak deze stad me altijd aan. Op zich wellicht vreemd, want de stad heeft weinig echte karakteristieke kenmerken in tegenstelling tot Parijs, London of Berlijn. Maar Dublin heeft mij altijd meer aangesproken. Ik denk dat het kwam vanwege mijn veronderstelling van de sympathieke Ieren of zoals de Ieren het zelf noemen craic. Deze sympathie gaat bij mij, net als de Ieren, gepaard met een bezoek aan de kroeg. Maar terug naar het bezoek aan Dublin. Ons hotel (www.blooms.ie) lag midden in de bekende wijk Temple Bar. Zodra we onze kamer toegewezen hadden gekregen en we de koffers hadden uitgepakt werd de eerste kroeg door ons bezocht. Je bent toerist, je bent in Dublin en je bent in Temple Bar, welke kroeg bezoek je dan? Juist, de Temple Bar. Het eerste wat me opviel was de enorme hoeveelheid verschillende bieren die op de tap te verkrijgen waren. We begonnen met een bier dat ikzelf ook in Ierse pubs in Nederland drink: Kilkenny. De schuimkraag verschilt met het voor ons bekende bier, aangezien het op een romige moes lijkt. Het bier zelf smaakt prima en met mijn zeer beperkte bierkennis zou ik het inschatten op een mengeling tussen palm en een gewoon biertje met een wat zwaardere smaak. Na een tijdje zijn we naar ons hotel gegaan voor het eten.

De bar van het hotel (www.vathouse.ie) bleek nog meer verschillende taps te hebben: 32 stuks om precies te zijn. Er waren echter zo’n 8 verschillende soorten bieren te verkrijgen. Degenen die ik me herinner zijn Guinness, Kilkenny, Smithwicks (dit spreek je uit als “Smidicks”), Budweiser, Carlsberg, Heineken (overal ter wereld wel verkrijgbaar denk ik), Bulmers en Harp. Laatstgenoemde is een lager van de Guinness brouwerij. Aangezien zowel Michael als ikzelf niet aan de Guinness durfde te gaan, maar we toch enigszins iets van Ierse makelij wilden proberen, hebben we Harp geprobeerd. Ik moet zeggen dat ik dit tot op heden één van de lekkerste bieren vind die ik geproefd heb. Het is lager die heerlijk zacht en toch voldoende van smaak is. Twee andere bieren die in de lijst staan en ook van Ierse bodem komen zijn Smithwicks en Bulmers. Smithwicks is een ale en lijkt een klein beetje op palm, maar met een zachtere smaak. Michael had hiermee zijn favoriete bier gevonden en toegegeven het kon mij ook goed bekoren, maar mijn voorkeur bleef bij Harp al was dat maar mondjesmaat verkrijgbaar bij de verschillende pubs. Bulmers hebben we niet geprobeerd, maar dat is een cider. Dat is ook de reden dat we het niet geprobeerd hebben. Het grappige is dat dit bier vaak per fles wordt verkocht. Op zich niet zo vreemd, maar wellicht wel als ik vertel dat er in principe altijd ijsklontjes in het glas worden gedaan. De reden waarom is me niet duidelijk geworden.

We hebben menig kroeg bezocht en overal waar je komt krijg je standaard een halve liter. Alhoewel het niet echt een halve liter is maar een pint. Sommige mensen drinken dit liever niet, aangezien men dan het gevoel heeft te snel te moeten drinken en/of dat het bier te snel warm wordt dan wel de schuimkraag verliest. De Ieren hebben hier een prima oplossing voor: sneller drinken, minder zeuren en de schuimkraag moet zo klein mogelijk zijn, want dan heb je immers meer bier. Dat laatste is een apart verschil ten opzichte van Nederland, aangezien je meestal je biertje retour zult sturen als er onvoldoende schuim in zit.

Na het bezoek met Michael in 2004 ben ik in 2005 en 2006 ook nog in Dublin geweest. Ik ben blij te kunnen melden dat ik Guinness op heb en het smaakt eigenlijk prima. Als je gewend bent aan de Nederlands dan wel Belgisch bier/pilsener dan zal Guiness wellicht vreemd smaken: het lijkt op een normaal biertje, maar dan met enkele boterhammen er doorheen gemalen. Desalniettemin erg lekker als je wat langer wil blijven drinken en dus niet al te snel door zal drinken. De eerste Guinness heb ik in de Guinness brewery op en dit is zeker een bezoekje waard. Te meer omdat je delen van het brouwproces te zien krijgt, de geschiedenis en uiteraard mag je ook Guinness proberen. Ze hebben enkele keren per dag ook nog een aparte proeverij en dan mag je drie verschillende soorten proberen. De pub is op de bovenste verdieping en je hebt hiermee een prima overzicht over de stad. Wellicht nog leuk om te melden dat ze soms een afbeelding van een Shamrock in het schuim van je Guinness maken.

Naar aanleiding van mijn bezoeken kan ik toekomstige bezoekers van Dublin het volgende aanraden:

• Bezoek een pub buiten het centrum. De echte Dublinners komen meestal niet op Temple Bar af en dus zul je misschien teleurgesteld zijn als je met merendeels toeristen in de kroeg zit.
• Bezoek een pub met live muziek. De sfeer is uniek en alhoewel het tegen mijn vorige punt in zal gaan, kan ik het vathouse aanbevelen, want daar hebben we genoten van typische Ierse folk muziek (weliswaar met merendeels toeristen).
• Hou rekening met de sluitingstijden. Alhoewel de sluitingstijden soms tot 00.30 zijn voor pubs en tot 03.00 voor discotheken is het raadzaam om dit vooraf te vragen, aangezien het merendeel van de pubs toch echt om 23.30 of 00.30 sluit. Het is voor de Ieren dan ook niet ongewoon om al eerder te beginnen met het nuttigen van alcohol dan wij in Nederland zullen doen. Mocht je in een hotel verblijven dan bestaat er meestal de mogelijkheid om langer in de hotelbar te blijven hangen. Vathouse hoort bij Blooms en wij mochten tot 06.00 blijven hangen als we zouden willen.
• Breng een bezoek aan het hondenrennen. Wellicht totaal niet bekend en al gok je niet, je zult je nog steeds prima vermaken door de erg gezellige sfeer om je heen.
• Breng een bezoek aan Brah (dit spreek je uit als Bree). Een plaatsje aan de kust van Ierland, net buiten Dublin. Het is prima te bereiken met het openbaar vervoer (bijvoorbeeld met de Dart). Het uitzicht vanaf de berg is erg mooi. Verder wordt het getypeerd door amusementshallen en fish & chips kraampjes. You hate it or you love it, zou ik zeggen. Een andere kustplaats is Howth en dat is wat rustiger dan Brah, maar meer voor de stille genieter zullen we maar zeggen. In beide plaatsjes zijn, net als in heel Ierland waarschijnlijk, voldoende kroegen aanwezig.

Al met al is Dublin het bezoeken meer dan waard en voor een eerste bezoek zou ik adviseren om 4-5 dagen te gaan, aangezien je dan het meeste wel kunt zien. De bierliefhebbers komen zeker aan het trekken, gezien de vele soorten bieren op tap en ook in fles zijn er meer dan voldoende bieren te krijgen, zowel in pub , restaurant als discotheek. Eén ding wist ik zeker na mijn bezoek: hier kom ik nog een keer terug en die belofte heb ik gehouden en ik hoop er ook dit jaar (2007) nog te komen.