Door: Andrew Schrauwen
Op een mooie zondag in oktober van 2006 hebben mijn vriendin en ik een uitstapje gemaakt naar Brugge. Velen van u zullen wel weten dat deze prachtige Belgische stad bekend staat vanwege de chocolade en natuurlijk de uitgebreide biercultuur aldaar. Ik had mijn vriendin beloofd dat onze trip niet in het teken van bier zou staan, maar op de één of andere manier is hieraan bijna niet te ontkomen in Brugge.
We hadden de auto bij het station geparkeerd en liepen het oude centrum van de stad in. Terwijl we de stadsplattegrond bekeken kwam er al direct een eind aan mijn belofte. Daar vond ik namelijk de locatie van huisbrouwerij 'De Halve Maan'. Tot 1988 werd er in deze brouwerij 'Straffe Hendrik' gebrouwen. Sinds 2005 is het bier dat uit de brouwerij komt de 'Brugse Zot'.

Bij de brouwerij aangekomen waren we ruim op tijd voor de rondleiding. Om het uur worden er in de brouwerij rondleidingen gegeven in het Nedelrands, Frans en Engels. De rondleiding begon met de huidige brouwzaal. Daar wordt doordeweeks het bier gebrouwen, maar op zondagen is hier geen activiteit. In die brouwzaal werd het moderne brouwproces in grote lijnen uitgelegd en konden we de huidige installatie bewonderen. Het lageren van het bier vond niet in de oude brouwerij plaats. Wegens plaatsgebrek gebeurde dit bij een grote commerciële brouwerij buiten de stad.

Na de brouwzaal begaven we ons naar de zolder. Daar waren allerlei oude spullen uitgestald, zoals installaties om flessen te vullen, reclamemateriaal, caféartikelen, flessen en moutsoorten. Daar werd iets verteld over verschillende mouten en over hop. Van de zolder werden we via de oude wortkoeler naar het dak geleid. Daar hadden we een mooi uitzicht over Brugge en werd direct iets merkwaardigs op de schoorsteen duidelijk. Dit wordt in België 'de gek' genoemd. Dit was een soort deksel dat altijd met de dichte kant naar de wind gekeerd was. Dit zorgde er voor dat de rook uit de schoorsteen niet terug naar binnen werd geblazen en dat er geen regen in de schoorsteen kon vallen.

Als je op een bepaald moment ergens op een dak staat, dan moet je natuurlijk altijd weer naar beneden. Dat gebeurde hier dus ook weer en we kwamen in een ruimte waar veel bierglazen en bierblikjes waren uitgestald. Er waren behoorlijk oude exemplaren bij. Naast die ruimte was de ruimte waar een oude bierkoeler stond.
De volgende stop waren de oude gistingskuipen. Vanzelfsprekend werd daar één en ander verteld over gist en het vergistingsproces. Daarna waren de oude lagertanks aan de beurt. We waren inmiddels van het dak helemaal tot in de kelder van de brouwerij afgedaald. Daar konden we nog enkele oude gereedschappen en ook hele bijzondere objecten van de brouwerij zien.

Het is een mooie oude brouwerij en de excursie was zeker de moeite waard, maar aan het eind volgde dan eindelijk het belangrijkste deel. We mochten op de binnenplaats van de brouwerij een Brugse Zot blond proberen. Het was een mooi blond bier met een flinke, mooie schuimkraag. Het drinkt makkelijk weg en is erg verfrissend met een alcoholgehalte van 6%. Naar mijn mening is dit een lekker bier op een zonnige dag op een terras in Brugge. Buiten Brugge heb ik gemerkt dat het ook smaakt, maar een bezoek aan de stad is niet compleet zonder dit bier te hebben geproefd.

Vervolgens was het moment gekomen om me op dingen te richten die niet met bier te maken hebben. Nu is dat in Brugge geen straf. De mooie binnenstad kent veel oude gebouwen en het ademt een gemoedelijke, authentieke sfeer uit. Hoewel Brugge maar op anderhalf uur van de Nederlandse grens ligt, heb je er het gevoel dat je verder weg bent van huis dan je in werkelijkheid bent. Een wandeling van de brouwerij naar de markt voerde langs grachten, kleine winkeltjes en legio cafés.

En daar begon de zoektocht naar een speciaal bier weer. Van de opa van mijn vriendin hadden wij een paar dagen voor de trip te horen gekregen dat we op zoek moesten naar café 'De Garre'. Dit lag in een kleine steeg genaamd 'Garre'. Hij overdreef niet toen hij zei dat het niet gemakkelijk te vinden was en dat veel mensen er langs lopen. De toegang tot de steeg lijkt een beetje op een poort naar een binnenplaats van een huis en ik liep er in eerste instantie dan ook aan voorbij. Om u te helpen met het vinden van dit café heb ik hier op een kaartje de locatie aangegeven.
Dit café serveert een eigen bier genaamd 'De Garre Tripel'. Dit is een zwaar bier en dat proef je ook. Het bevat 11,5% alcohol en heeft een buitensporige schuimkraag. Het bier wordt geserveerd in een glas dat mij deed denken aan een frisdrankglas en wordt vergezeld van een paar blokjes kaas. Het is geen bier waarvan je er zomaar een paar achter elkaar opdrinkt, maar als je het toch wil proberen dan ben je in café De Garre aan het verkeerde adres. In het café hangt namelijk een bordje waarop staat dat je maximaal drie zware bieren krijgt. Het is een leuk klein ingericht café met een oude sfeer en ook zonder het speciale bier zeker de moeite van het bezoeken waard.

Na café De Garre te hebben bezocht zijn we weer verder door Brugge gaan wandelen en hebben we nog heel veel mooie dingen gezien. Vervolgens sloten we af met een heerlijk mosselpannetje als diner en gingen we voldaan en moe weer op weg naar huis. Maar we weten zeker dat we nog vaak in Brugge te vinden zullen zijn.