Persoonlijk ben ik nogal fan van bittere en extra gehopte bieren. Een Gouden Carolus Hopsinjoor of een Urthel Hop-It is aan mij bijvoorbeeld zeker besteed. Daarom ben ik ook bijzonder te spreken over de opkomst van een bijna vergeten bierstijl in de afgelopen jaren. In dit geval is dat de India Pale Ale.

Hoewel de stijl weer in opkomst is, is de India Pale Ale toch bij veel mensen nog een onbekend biertype. De India Pale Ale, of IPA, stamt uit Engeland en heeft, zoals de naam al doet vermoeden, te maken met het koloniale verleden van het land. In hun streven naar een grotere afzet wilden de Engelse brouwers hun bieren graag naar de koloniën exporteren. Dit was echter geen succes, want in die tijd vond het transport nog met zeilschepen plaats. De lange reis en warme temperaturen hadden een nadelig effect op het bier in de laadruimtes.

Als oplossing hiervoor besloten de brouwers meer hop te gebruiken bij het brouwen van hun bier. Dit verhoogde de houdbaarheid en maakte het bier geschkt voor de lange reis. Op een gegeven moment kregen ook de omwonenden van de brouwerij de smaak van het bier te pakken, waardoor het ook op de thuismarkt een succes werd. Daarmee was de naam en markt voor dit nieuwe, extra bittere en gehopte bier gemaakt. Na een tijd van mindere bekendheid, is het bier nu dus weer aan een opmars bezig. Iets waar ik persoonlijk wel blij mee ben.

De Brouwerij
St. Peters Brewery is geen brouwerij die een rijke historie heeft met het brouwen van IPA's. De brouwerij is namelijk pas in 1996 opgericht in een oud landbouwbedrijf in Suffolk, Engeland. De eigenaar, John Murphy, is een professor op het gebied van marketing en heeft als zodanig een marketingstrategie uitgedacht voor zijn eigen bieren.

De twaalf standaardbieren en zes seizoensbieren die St. Peters brouwt zijn verkrijgbaar in diverse pubs en winkelketens in Engeland. Dat St. Peters niet alleen succesvol is in de marketing, maar ook gewoon goede bieren brouwt komt naar voren uit het feit dat de India Pale Ale in een blinde test door een panel is gekozen tot overall winnaar van de 'Top 50 beers in the world' lijst. Deze verkiezing was opgezet door de krant Independent. Eens kijken of ik ze gelijk kan geven.

De Recensie
Het bier oogt in ieder geval mooi in het glas. Mooi helder en amber van kleur met een mooie fijne witte schuimkraag. De geur is zoals je die van een IPA mag verwachten. Je ruikt de geur van hopbloemen en verder niets. Alle andere ingrediënten worden weggedrukt door de overheersende hopgeur, maar ja, dat is een IPA.

Zoals al uit de geur op te maken is, is de smaak van hop overduidelijk aanwezig. Smaak is immers 85% geur en hop is natuurlijk nogal goed te herkennen. De hop smaakt vers en ook in de nasmaak blijft deze overheersen. Die nasmaak blijft echter niet lang hangen, wat het bier een frisser karakter geeft. Het is natuurlijk mijn persoonlijke voorkeur, maar ik vind de hoppigheid en de frisheid die daaruit voortkomt bijzonder lekker.

Conclusie
Niet iedereen is liefhebber van de hoppigheid en bitterheid van dit bier, maar objectief valt niet te ontkennen dat het hier een echte IPA betreft. Het karakter is fris en daarmee drinkt het bier lekker door. Overheersend is de hopsmaak en verder is er eigenlijk niets anders in te bekennen. Dit is een IPA en op warme dagen een heerlijke dorstlesser. Ik kan niet zeggen dat het de beste is, maar het is zeker een hele goede.

Leuk is dat op het rugetiket op de fles een foto is afgebeeld van de binnenkant van de brouwerij