Door: Andrew Schrauwen
Aangezien we toch in de buurt waren, besloten we na ons bezoek aan de Lindemans brouwerij op 26 april 2009 nog een andere maker van geuze bieren te gaan bezoeken. Ik zeg hier nadrukkelijk 'maker' en geen brouwerij, want Hanssens Artisanaal is geen brouwerij. Het is een geuzestekerij. Bij het maken van geuze, is er altijd sprake van het 'steken' van lambiek. Steken is het mengen van jonge met oude lambiek, waardoor de gewenste geuze ontstaat. Veel bekende producenten van geuzen brouwen deze lambiek ook zelf, maar er zijn er een paar die zich beperken tot het steken van lambiek die ze bij verschillende brouwerijen inkopen.

Hanssens Artisanaal is één zo'n geuzestekerij. Na in 1896 te zijn opgestart in het Belgische dorp Dworp, door de toenmalige burgemeester Bartholomé Hanssens, werd er tot 1914 gebrouwen. Toen werd België door de eerste wereldoorlog getroffen en werden de brouwactiviteiten stil gelegd. Na de oorlog, in 1918, besloot Bartholomé de brouwactiviteiten niet opnieuw aan te vangen maar zich te beperken tot het versnijden van aangekochte wort.

Het was even moeilijk om de stekerij in Dworp te vinden. Een zijstraat van de doorgaande weg tegenover het gemeentehuis leidt bergop naar de stekerij. Na een tijdje zoeken naar een parkeerplaats besloten we de auto aan de kant van de weg te parkeren en konden we eindelijk het gebouw van Hanssens Artisanaal binnen gaan. Het schitterende contrast met de eerder bezochte Lindemans brouwerij was direct duidelijk. Geen grote rvs gistingstanks, maar een kleine ruimte met een stoffige zolder vol met oude houten vaten. Maar daar komen we zo nog wel op.

Eerst kochten we één van de bieren van de stekerij, om de wandeling door het pand nog aangenamer te maken. In de eerste ruimte op de begane grond waren wat oude en stoffige, wat voor zowat alle gedeelten van deze stekerij geldt, instrumenten te zien voor eht afvullen en bottelen van de geuze. Er hing de aardse geur van een oude stal, wat me direct deed denken aan de boerderij van mijn grootouders. Naast de geur deden ook de oude balken, de zolder en eigenlijk het hele gebouw me daaraan denken. Voorin het gebouw, naast de trap naar de gistingszolder, staat de grootste houten ton van Hanssens. In vroeger tijden werd daar de lambiek versneden en tijdens de oorlog heeft het ook dienst gedaan als schuilplaats voor vluchtelingen.

De trap op en toen waren we in de schatkamer van de stekerij. Op de oude houten zolder lagen verschillende houten tonnen waarin de versneden wort lag te gisten. Zoals het bij het maken van een goede geuze hoort, wordt ook hier gebruik gemaakt van wilde gisten. Deze gisten zitten in alle hoeken en naden van de stekerij en het gebrek aan hygiëne helpt bij het verspreiden van de gist in de wort in de verschillende tonnen. Zelfs de spinnen op de zolder dragen hieraan bij. Echte wilde bieren dus! We hadden geluk. Eén van de tonnen stond flink te gisten en het schuim van de wort kwam door een gat naar buiten. Dit was het geval met meerdere tonnen en de geur van gistend bier verspreide zich over de hele zolder.

Na de sfeer op de zolder nog even wat meer opgesnoven te hebben, vonden we het tijd worden om nog wat meer bieren van Hanssens te gaan proeven. Gelukkig hadden we een Bob meegebracht en hoefden we ons dus geen zorgen te maken over de reis terug.
Op de begane grond wierpen we nog een blik op de stapels lege flessen die klaar lagen om gevuld te worden en op de oude bottellijn, die volgens een medewerker van de brouwerij heel modern was voor hun begrippen. Zoals al eerder aangegeven wordt er bij het maken van geuze niet zo streng op hygiëne gelet. Dat bleek ook weer uit de uitleg die gegeven werd bij het huidige mengvat om de lambiek te versnijden. De wort wordt gewoon door een gat in het plafond in het vat gegoten om te mengen.

Na ook de benedenverdieping volledig te hebben bekeken gingen we naar het winkeltje dat buiten in een schuur was opgesteld om de bieren van Hanssens aan te schaffen. Toen die zware taak was volbracht haalden we nog een lekkere geuze en gingen we in de tuin van de stekerij zitten. De lucht was inmiddels open getrokken en het was aangenaam vertoeven in de zon naast de karpervijver. We konden niet wachten om de verschillende bieren thuis te proeven en daarom besloten we nog voor een derde maal een bier te gaan halen. De geuzes van Hanssens zijn sterker van smaak en meer voor de liefhebber van de zure geuzes. Ze zijn niet zo toegankelijk als de bieren van Lindemans of Liefmans, maar onaangenaam zijn ze zeker niet.

Een uurtje later vertrokken we terug naar huis. Het weer was nog steeds goed en we waren in onze nopjes met de ochtend en aangeschafte bieren. Op naar de volgende brouwerij maar weer!

Route naar de brouwerij | Website van de brouwerij