Het zijn wat winderige dagen dit weekend. En dan bedoel ik niet in verband met mijn eten, maar het onstuimige weer buiten. Echt mooi weer voor de bruine bieren en dubbels. Dus maar eens in de kast gedoken om te kijken wat een mooi bruin bier zou zijn voor de recensie.

De keus is gevallen op de Herkenrode Bruin en om eerlijk te zijn kan ik eigenlijk niet zeggen waarom. De uitstraling van het flesje past ook wel bij dit seizoen vind ik. Mooi donker met wat goud en rood op het etiket. Dat sprak me wel aan en ik denk dat dat de doorslag heeft gegeven.

Laten we maar eens gaan kijken of dit een geschikt bier is om deze dagen aan te schaffen en van te genieten.

De Brouwerij
Brouwerij Sint-Jozef is een brouwerij uit Opitter, deelgemeente van het Belgische stadje Bree. De huidige eigenaar van de brouwerij is Jef Cornelissen. De brouwerij heeft een capaciteit van 10.000 liter per brouwsel. De jaarproductie van de brouwerij bedraagt ongeveer 60.000 hectoliter of 6.000.000 liter.

Alhoewel de juiste stichtingsdatum niet bekend is, vindt men in de archieven terug dat Brouwerij Sint-Jozef ontstaan is door toedoen van de familie Vissers. Van Thomas Vissers, die in 1807 overleed, weet men dat hij afkomstig was uit de streek van 's-Hertogenbosch en dat zijn echtgenote afstamde van een Engelse Lord. Bovendien staat vast dat zijn zoon Johannes, die lange tijd burgemeester van Opitter was, een groot herenhuis met brouwerij en stallingen bewoonde op het dorpsplein in Opitter. Daar vestigde zich nadien ook zijn dochter, die huwde met Jozef Cornelissen. Het is sinds die tijd dat de naam Cornelissen onafscheidelijk verbonden blijft met de brouwerij.

De drie zonen uit dit huwelijk gingen elk hun eigen weg. Jozef begon een limonadefabriek; Leo nam de bottelarij voor zijn rekening en Jaak brouwde bier. In de jaren 1934–1935 bouwde Jaak een nieuwe brouwerij, waar in 1937 de Pax Pils geboren werd. Naast dit bier, in flessen en vaten verkocht, werd ook het zwaardere Ops-Ale gebrouwen, wat uitsluitend in flessen verkocht werd. Op het einde van de veertiger jaren nam Jaak zowel de bottelarij als de limonadefabriek over. Zijn zonen Jan en Leo namen de zaak over en de eerste exportstappen werden gezet. In 1972 kwam Jef Cornelissen in beeld. Met hem waaide een nieuwe wind door de brouwerij en in 1980 nam hij de brouwerij volledig over na het overlijden van zijn vader.
(Bron: Wikipedia)

De Recensie
De kleur was niet anders dan verwacht. Op de fles wordt al melding gemaakt van het feit dat het een bruin bier betreft en dat is zeer zeker het geval. Naast de mooie bruine kleur heeft het ook een beetje een gouden gloed over zich heen. Het fijne schuim is goed aanwezig, maar zakt toch weer snel in. Het blijft gelukkig wel in een dunne laag op het bier liggen.

Zoete mouten komen je direct tegemoet in de geur. Het is lekker licht en doet me een beetje aan appelstroop denken. Ergens in de achtergrond is er ook wel wat bitterheid te bespeuren. De zoetige geur vertaalt zich ook direct in de smaak van mout, direct vanaf de eerste slok. Deze smaak blijft in de hele dronk aanwezig, maar wordt vergezeld door een onaangename smaak die ik niet echt thuis kan brengen (lactose?). Aan het eind komt er nog wat bitterheid bij die in de afdronk uitrolt.

Conclusie
De smaken van mout zorgen voor een goede start, maar de combinatie met de andere smaken die erbij komen zorgt toch dat het niet echt een aangenaam geheel is. De bitterheid op het eind gaat nog wel, maar de onbekende smaak had weg mogen blijven wat mij betreft. Ik ben er geen voorstander van, maar als je het toch graag wil proberen dan lijkt het me handig om het met een paar hapjes te combineren. Dat kan ervoor zorgen dat de onaangename smaken wat afgevlakt worden.